Unang Subok: Spokening Dollar vs. Astig na Pinoy

Haay! nakakapanibago talaga. ampangit nitong araw nato. Wala ako ginawa kundi kalikutin itong bago kong bloggy. Nasanay kasi ako dun sa kabilang blog ko. Para akong nagsisimula sa trabaho. Ibang culture kumbaga. Nangangapa pa lang. Malupit lang dun eh baka iba makapa ko. Tsk! Nalintikan na. May konti lang akong napansin. Medyo mabagal yata mag-upload ng mga files dito. Ewan ko ba, di kaya slow lang tong PC na gamit ko? Ah basta! atlist nasimulan kona to. Wala nang atrasan.

May isa pang nakakapanibago. Tagalog gamit ko dito. Di ko alam kung mahihirapan ako o madadalian. Nasanay kasi sa English. Atlist nga naman di na ako mahihirapan magtranslate from tagalog to English. Minsan kasi may mga salitang tagalog ako na gusto i-translate sa English pero nahihirapan ako. Kagaya ng “Sayang!“, o kaya ng “makati ang kuyukot ko“, or yun bagay na di mo pwedeng masilip sa parte ng katawan mo pero nakakapa mo siya tulad ng “burnik“. Atlist nga naman mas may freedom na ako maglabas ng sama ng loob ngayon. Di na ako matotorete sa kakaisip kung anong translation gagawin ko. Di tulad dati, minsan inaabot ako ng isang oras sa kakaisip ng tamang salita para dun sa gusto kong sabihin sa English. Haaayy!!! hirap talaga baka akala nyo.

 Ngayon medyo madali na. syempre nga lang baka isipin naman ng iba na boploks ako sa English o kaya baka masanay naman ako sa kakatagalog eh di ko na mahasa yun spokening dollar ko. Syempre, may pangarap din ako makarating sa lupa ni Uncle Sam. Atlist gusto ko parin magamit yun mga malalalim na English na natutunan ko sa kakasulat dun sa isang blog ko. Mahirap nga naman pag wala ka rin alam sa salitang banyaga. Disadvantage parin kahit papano. Naalala ko dati dun sa probinsya namin. Yun kakilala ko na tindero ng mga Furnitures. Minsan may dumaan na Amerkano sa shop nya para bumili.

Eto usapan nila:

Kano: ” Where’s the OWNER?” .

Tinuro ni kumag yung Owner Type Jeep sa kabilang kanto.

Kumag: ” Ders da ONNER!”

Anak ng pating di sila nagkaintindihan.  Benta na naging bato pa. Kaya ako, kelangan ko parin mag-aral ng English kahit magalit pa si Rizal.

 Anghaba na yata naisulat ko. sa susunod ulit.

 P.S. Kung may makita ka mang picture sa taas eh walang kinalaman yun sa kwento ko. wala lang trip ko lang ilagay.

Post number 1

Well, well, well… This is my first post on this site. I just found out about i.ph from a fellow blogger and I like it. I’m still a bit tentative on writing. It’s like a blank canvas waiting to be painted. As a visual artist, its just frightening to stare at a blank canvass in front of you. The best way to combat this awkward feeling is to just put a dirt into it. I mean just put anything you feel like doing. Draw some rough sketch and then put a paint on it. Any color you like. Its just simple as that. Just start something then eventually you will be surprise that you had already produced an artwork. Its a free flowing emotion. That’s all.

I wanted this site to be in tagalog. So definitely this article will be my last post in English. I just want to make it different. Besides, there are some words in my native tounge that is hard to explain in English like “kuyukot” or “burnik” just to give an example. There are funny lines in Filipino which doesn’t make any sense when you translate it in English so I guess its much better to leave it that way. 

Basically I want this site to be funny with a little bit of satire….ahhmm…something to that effect. So just in case you found yourself surfing on my site, then probably you got lost. haha!!!