A Ghost Story : MOnster under my bed

Ewan ko ba kung san ko nakita tong picture na ito. Basta kalat na kalat ito sa internet. Ang nakakainis lang nito eh kamukha ko pa yung lekat na natutulog na yan sa ibabaw  ng kama. Eh sino naman kaya yang nasa ilalim na yan? Malayong kamag-anak ni Sadako?

Ibang klase din dati ang mga palabas na horror. Laging may habulan sa pagitan ng moomoo saka nung bida at ang dialogue lang ng moomoo ay walang katapusang “HAR! HAR! HAR!” habang yung bida naman e kunyari nadadapa sa pagtakbo. Gusto ko pag ako ang gumawa ng horror film ay yung medyo cute.

Ganito ang gusto kong dialogue:

Moomoo: “Harrr!!! heto na me! takbo na u!”

Bida: “Ayan na nga, takbo na me! dapa naman u! pagod na me!”

Wala pa naman ako matinding karanasan sa mga multo. Yung tipong parang poltergeist? Di pa naman ako nakakita ng entity na umiikot ang ulo. So far wala pa naman. Ang laruan kong G.I. Joe nung bata pa ako ang alam ko lang na umiikot ang ulo nang 360 degrees. Pwede pang tanggalin.

Yung mga paramdam lang tulad ng mga tunog na di ko maipaliwanag sa labas ng aking kwarto nung minsan patulog na ako. O kaya anino sa gilid ng puno. Pero totoo kaya yun mga ganun? Madami na rin ako narinig na mga kwentong katatakutan mula sa mga kaibigan at kamag-anak. Kundi man nananakot eh talagang mga anak lang talaga ng kabron ang mga lintek. Gusto lang talaga ako takutin. Lalo na nung bata pa ako. Takot na takot talaga ako.

Ngayon tumanda na ako, naisip ko na mas nakakatakot pala ang sa Gobyerno. Andami kasi Ghost Employees. Nyay!