Nakalimutan ko, 2009 na pala
Friday, February 6th, 2009Pebrero na pala ngayon. Di ko yata namalayan na tapos na pala ang 2008. isang taon na pala ang nakalipas. Di man lang ako nakapagpaalam ng matino sa 2008. Di pa naman ako katandaan pero unti-unti ko na nararanasan ang signs of aging. Anghirap minsan aminin sa sarili na tumatanda na pala ako. Parang kelan lang eh kayang kong patumbahin ang limang bote ng Red Horse, tapos maglalakad pa ako pauwi sa bahay na parang walang nangyari. Partida pa yun dahil nakainom na ako sa kabilang kanto ng isang bilog bago tumoma ng beer sa bidyokehan. Sa Quiapo pa ako dati nakatira nung estudyante pa ako. Lagi kami dati dun sa GLO-B Videoke Bar sa may Bilibid Viejo (Buhay pa kaya yun bidyokehan na yun?). Pag umiinom kami nun eh parang wala nang bukas. Ngayon, isang bote palang eh para na akong isinakay sa rollercoaster ng patiwarik at umikot-ikot ng isandaang beses. Mahina na talaga sikmura ko pagdating sa inuman. Pero syempre pag may libre eh lumalabas parin ang pagka-lasenggo ko Nyahaha!!!
Ang ikinakatakot ko lang eh baka matulad ako dun sa commercial ng Arthrosin (mali yata spelling ko)sa TV. Imaginin mo, pag uminom ka nung gamot na yun sa artaritist eh magiging paatras ang lakad mo ala moonwalk ni Michael Jackson? Astig!
Ansarap din mag-reminiscing the past kada bagong taon. Ansarap balik-balikan yun mga kwentong paulit-ulit mo na rin kinkuwento kada mag-geget-2gether kayo ng mga hyskul prens mo at nagiinuman. pare-parehong kwento pero nakakatawa parin kada pinag-uusapan sa harap ng serbesa. Haay sarap!
Teka anong petsa na ba? Ah oo 2009 na nga pala. Mahirap tanggapin pero 2009 na nga talaga. malapit na ako lumagpas sa kalendaryo! Ilang taon na lang eh kasama na ako dun sa mga 30 something people. Minsan madaya talaga ang oras. Hanggang ngayon feeling ko teenager pa rin ako. Gusto ko nga minsan iumpog ang ulo ko at baka na-timetravel lang ako eh. Hindi kaya napunta lang ako sa isang warp-zone? Parang ambilis kasi ng mga pangyayari. Fresh pa kasi sa utak ko yung time na bagong tuli yun pototoy ko eh. Sabi ng doctor German Cut daw ang style. Di ko maisip kung bakit tinawag na German Cut yun tuli ko.Dahil ba sa ang pototoy ay parang asong German Shepherd na naglalaway? O kaya kamukha ni Hitler na capable of World Domination? Ah ewan! Makatulog na nga.
This portion is brought to you by:
Booger Unlished!
Nasa foodcourt ako kahapon ng isang sikat na mall dito. Kasama ko mga tropa. Nauna ako natapos kumain. Habang nagtatanggal ako ng tinga eh yun isang daliri ko ay napadaan sa ilalim ng mesa. Nababagot ako kaya kung saan-saan napunta yun daliri ko. Nagulat ako nang may makapa akong malagkit at mamasa-masa. Dumikit siya sa aking hintuturo. Binilog-bilog kopa siya na parang toy clay. Naalala ko kasi yun pamangkin ko na naglalaro lagi ng nito. Kung anu-anong korte ang ginagawa. Enjoy naman siya. Kaya ayun nagenjoy din ako sa kakabilog sa bagay na yun. Huli na nang marealize ko kung ano yun malagkit na nakapa ko. Kulangot pala.
Bakit nga ba kasi ugali nating mga pinoy ang mag-iwan ng kulangot sa ilalim ng mesa? Kainis.
Di ko na alam kung saan ko ipapaphid. Curious lang ako. Ano kaya lasa?
