Kwentong Clark Part 2
Wednesday, February 25th, 2009
Sa tagal ko din dito sa Clark e marami na rin akong naging kaibigan na poreyner. May Australian, Belgian British pati German meron din. Malapit lang din kasi kami sa may redlight district ng fields avenue kung saan tumatambay ang mga poreyner na maniakis. Ito yung lugar sa Angeles na pinamumugaran ng mga kalapating mababa ang lipad. Ito yung legacy ng mga kano nung andito pa yung base nila. Ganda eh noh? Pumunta sila dito para mag-iwan lang ng tambayan ng mga pokpok.
Pag dumaan ka dito sa Fields Avenue, marami kang mapapansing kakaiba. 24 hours rumarampa ang mga bebot dito. Pasimple nga lang. Pagdating ng gabi, nakaparada na ang hile-hilerang babaeng kumekerengkeng sa kalsada para makuha ang atensyon ng mga poreyner na dumadaan. Kanya-kanya sila ng diskarte. Pakapalan ng make-up saka pabonggahan ng suot. Pataasan din sila ng mini-skirt at konting ihip na lang ng hangin e mag-hehelow world na ang bonggang-bonggang kuyukot ng mga hitad. Grabe din sa projection ang mga itech sa pagpapakita ang maskulado nilang mga legs. Para sa mga hindi nakakaalam, mas trip ng mga puti dito yung mga babaeng exotic. Yun bang parang ginulpi muna ni Pacquiao ang mga pagmumukha. Napagkamalan ko pang bouncer yung isa nung minsang dumaan ako.
Minsang pauwi ako, narinig kong nagtatawaran sa presyo yung isang poreyner saka isang pokpok sa isang sulok. Eto usapan nila:
Poreyner: “Hey yo! wazzup girl, how much?”
Pokpok: “Wantawsan pesos only joe.”
Poreyner: “That’s not fair, P600″
Pokpok: “No, wantawsan onli”
Poreyner: “Why is it so high? You’re no different from the other girls!”
Pokpok: “Bat I swallow!” [with matching Manny Pacquiao accent to the tune of: Extrem Majek Seng]
Natatawa na lang ako minsan. Kaya pala mahal kasi may “swallow” pang nalalaman ang lola nyo. Ano kaya yung isuswallow nya? hehe. Para akong nanonood ng infomercial sa TV. Hinihintay ko ngang sabihin ng bebot yung, “But wait! There’s more!”. Wag lang siyang maging hamburger na parang kabuteng nagsulputan sa bawat sulok ng Maynila. Pano kaya magiging dialogue ng mga bugaw pag nagkaganun? Ganito: “Oy pekpek kayo dyan! Bagong paligo pa! bili na! bili na! buy one take one!“. ayus. Kala mo bumibili sa talipapa.
Madami pa ako kakaibang karanasan dito kaso nga lang di na pwedeng isulat. Nakakaawa minsan yung ibang kababayan natin dito. Madami akong reklamo sa buhay pero matatauhan ako pag nakikita kong may mas malala pa pala yung kalagayan kesa sakin. Mas magandang magpasalamat na lang lagi kay papa Lord kung anuman ang meron.
Nude Sessions with Picasso and Jose
Isa sa mga rough sketch ko dati ang drawing na to. Medyo barubal. Ikaw ba naman ang makakita ng hubo’t hubad na babae na nakatayo sa harap mo, tingnan ko lang kung di ka manginig. hehe. Nilagyan ko na lang din ng istariray ang dede nya. Nakigaya na lang din ako sa tiktik. Baka kasi macensored e. Mahirap din magdrawing sa ganitong situation. Iba kasi yung nakikita mo lang sa picture kumpara sa totoong hubo’t hubad na nilalang sa harap mo. Mahahati sa dalawa ang focus mo. Yung isa e kung pano mo maitutuwid ang linya ng drawing mo at yung isa naman e kung pano mo ibabaluktot ang pototoy mo para hindi mahalatang tigas-titi ka. hehe.
Naipost ko na ito dati dun sa isang vintage kong blog. Commatose na yung blog na yun kaya lipat ko dito yung ibang item. Ito yung mga panahon na artist na artist pa talaga ako. May pribileyds pa ako nun mangalabit ng bebot para idrawing siya na parang ganito,” Hi, my name is Leonardo di Caprio, ken I peynt u?“ kasagsagan pa nun ng pelikulang Titanic. O kaya magpapanggap akong bading tapos kunyari naghahanap ako ng model para sa isang sikat na magazine.
Eto masarap pag medyo marunong ka magdrawing. Pwede ka makapamboso ng libre gamit ang salitang “FOR ART”S SAKE”. Kunyari isa ka talagang alagad ng sining at walang malisya kuno sa nude sessions. Hahambalusin ko yung mga pintor na nagsasabing hindi sila tinitigasan. Plastik! hehe. Kidding aside, Nakita ko lang sa isang bar ang ginamit kong model dyan. Tinutukan ko siya ng patalim sabay sabing,”Wag kang papalag, pulis ako!”. Sama naman si loka.
Di ko lang alam nung kapanahunan ni Picasso. Tigas-pototoy din kaya siya habang dinodrawing yung model? Magaganda din naman ang mga chicks niya pero nagtataka lang ako. Ginawa nyang abstract lahat ng pagmumukha ng nila. hehe. Pwera na lang kung si Pokwang ang gagawin nyang modelo, di na siya mahihirapan kasi dati nang abstract si pokwang. Nyahaha! jowk!
It’s a no brainer thing, kilala si Picasso sa dami chicks nya pero syempre wala siyang binatbat kay Papa Jose Rizal kung paramihan lang ng chicks ang pag-uusapan. Across the globe pa kung tumirada itong ating pambansang bayani. Mukhang alam na ni papa Jose na di siya magtatagal dito sa mundong ibabaw kaya binilisan nya na ang pambobola sa mga chicks. Anlufet, puro imported pa! Anong binatbat ng mga Negro’t Kano na malalaki ang pototoy? Isandaang-taon na ang nakakaraan, napatunayan na ni papa Jose na size doesn’t matter. Kaya there’s no room for debate pagdating sa bagay na yan. Iba talaga dumiskarte ang pinoy. Mabuhay ang titing pinoy! Mabuhay!
Pano kaya kung may bloodline pala si papa Jose? Meron pala siyang naanakan bago siya namatay tapos magkakaroon din ng suspense thriller na biography ala Dan Brown ang dating. Pwede rin. Gandang kwento pag nagkataon. Ano kaya magiging itsura ng descendants nya pag nagkataon? Magiging matulis din kaya gaya ni papa Jose?
Siguro kung nabubuhay lang si Rizal ngayon, maku-culture shock siya sa style ng hustisya. Buti pa siya, kahit japeyks yung trial ng mga hinayupak na español sa kanya e at least may trial. Di tulad ngayon, bigla na lang naglalaho ng walang kaabug-abog yung mga taong kumakalaban sa gobyerno. Instant death. hehe.
Ah basta, magpipinta na lang ako ulit. Miss ko na yung libreng boso.
